Νομοθεσία

H Παγκόσμια Σύμβαση για τη Βιοποικιλότητα (Convention on Biological Diversity -CBD) υπογράφηκε στη Σύνοδο του Ρίο (1992) και ισχύει από τις 29-12-1993. Στη σύμβαση διακυρήσσονται 3 κύριοι στόχοι:

Να διατηρηθεί η βιοποικιλότητα
Η βιοποικιλότητα να χρησιμοποιείται με βιώσιμο τρόπο
Τα οφέλη από την ύπαρξη της βιοποικιλότητας να μοιράζονται αμερόληπτα και δίκαια.

Ο Εθνικός Νόμος 2204/94 ενσωματώνει τη Σύμβαση και την καθιστά νόμο του ελληνικού κράτους

2010 αντίστροφη μέτρηση

Η απώλεια βιοποικιλότητας ως γεγονός, έχει αποκτήσει πολιτική προτεραιότητα σε όλο τον κόσμο. Φιλόδοξα σχέδια δράσης έχουν δημιουργηθεί και ο παγκόσμιος στόχος που έχει τεθεί είναι έως το 2010 να «πετύχουμε μια σημαντική μείωση στο ρυθμό απώλειας της βιοποικιλότητας». Ο στόχος προέκυψε απευθείας από την Παγκόσμια Σύμβαση για τη Βιοποικιλότητα. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (αλλά και συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο) τέθηκε ο ακόμα πιο φιλόδοξος στόχος να «σταματήσουμε την απώλεια βιοποικιλότητας». Υπάρχει σχετικό site, όπως υπάρχει και σχετική Δήλωση που μπορούν να υπογράφουν οι συμμετέχοντες, οι οποίοι είναι κυβερνήσεις, οργανώσεις, τοπική αυτοδιοίκηση, εταιρείες.

Το Μάιο 2006 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υιοθέτησε το κείμενο "Halting Biodiversity Loss by 2010 – and Beyond: Sustaining ecosystem services for human well-being" . Εκεί υπογραμμιζόταν η σημασία της προστασίας της βιοποικιλότητας ως προαπαιτούμενο για τη βιώσιμη ανάπτυξη αλλά και ως πρώτο εργαλείο για τη δημιουργία λεπτομερούς Σχεδίου Δράσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το EU Biodiversity Action Plan .

Στο Σχέδιο περιέχονται και δείκτες αξιολόγησης βιοποικιλότητας (SEBI 2010 Biodiversity indicators) H Ελλάδα έχει υποβάλλει το εθνικό μας προφιλ (gr_eu biodiversity action plan). Επίσης έχει υποβάλλει στις 7-4-2008 την Τρίτη εθνική αναφορά για την πρόοδο των στόχων της Σύμβασης για τη βιοποικιλότητα (gr-nr-03-en).